กลางวันเป็นเวลาของมนุษย์ ลับจากขอบฟ้ามันเป็นเวลาของคนตาย

 

 

โบราณกล่าวเอาไว้ว่า “ กลางวันเป็นเวลาของมนุษย์ แต่หลังจากที่แสงของดวงอาทิตย์ค่อย ๆ ลับจากขอบฟ้า ความมืดค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา มันเป็นเวลาของคนตาย ”  แรก ๆ ผมก็แปลกใจครับว่าทำไมเวลาดูหนังผี หรือฟังเรื่องผีทีไรผีมักจะออกมาตอนกลางคืน และต้องเป็นหลังเที่ยงคืนประมาณตีหนึ่งตีสองทุกที ด้วยความสงสัยจึงเริ่มค้นหาคำตอบ และพิสูจน์ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

ผมเริ่มตะเวนไปตามสถานที่ต่าง ๆ ที่ร่ำลือกันว่าเหี้ยน หรือมีคนเห็นผี ไม่ว่าจะเป็นทางสามแพร่งที่ซึ่งโบราณเขาถือกันว่าไม่ดีเพราะเป็นทางผีผ่าน หรือจะเป็นบ้านร้างที่เจ้าของตาย ในป่าช้าหรือแม้แต่กระทั่งเมรุผมก็ไปพิสูจน์มาแล้ว และทุกที่ที่ผมไป ผมยอมรับครับว่า…ความมืด ความเปลี่ยว ความหนาวเย็น ประกอบกับเสียงหมาเห่าหอนกันระงม มันทำให้ผมรู้สึกกลัว และเสียสมาธิ แต่ถึงอย่างไรผมก็ยังทนได้อยู่ถึง 6 คืน และคืนนี่เป็นคืนสุดท้ายที่ผมจะพิสูจน์ ผมมุ่งหน้าไปป่าช้าอย่างตั้งใจ ผมได้ยินแต่เสียงนกแฝก และเสียงหมาหอนที่รับเป็นช่วง ๆ แต่ผมก็ยังไม่เจอผีเหมือนเดิมจึงตัดสินใจกลับบ้าน ตอนนั้นตีสองพอดี เสียงนาฬิกาตัวเก่าดังขึ้น และจู่ ๆ ไฟในบ้านก็เกิดติด ๆ ดับ ๆ และมีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้น

หลังจากคืนนั้นได้รู้ว่าที่จริงแล้วผีมันมีอยู่ทุกที่ ทุกเวลา และสาเหตุที่เราเห็นมันบ่อยหลังเที่ยงคืนก็เพราะว่า ช่วงเวลานี้คือรอยต่อระหว่างโลกมนุษย์กับโลกวิญญาณนั่นเอง